Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kłodzku

UZASADNIENIE

(...) sp. z o.o. z/s w G. wniosła pozew przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 728,15 zł, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13.05.2023r., tytułem odszkodowania za szkodę z dnia 5.08.2022r., likwidowaną z dobrowolnego ubezpieczenia autocasco, w oparciu o kosztorys naprawy, wykonany przez warsztat, który dokonał naprawy pojazdu. Powód podał, że nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji. Powód dochodził różnicy, pomiędzy kwotą wypłaconą dotychczas przez pozwany Zakład, a kwotą wynikającą z faktury, wystawionej przez warsztat naprawczy. Podał, że sporna pomiędzy stronami jest wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko – lakierniczych.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zarzuciła, że wysokość odszkodowania powinna być ustalona w oparciu o § 17 ust. 3 i 4 OWU, t.j. z uwzględnieniem stawki za roboczogodzinę, ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług, stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat, oraz cen części materiałów lakierniczych, zawartych w systemach A., E. lub D.. Pozwana wskazała, że sporna pomiędzy stronami jest wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko – lakierniczych oraz koszt materiału lakierniczego w związku z zastosowaniem 117,83% współczynnika odchylenia. Zarzuciła, że zastosowana przez serwis stawka za rbh w wysokości 205 zł netto była wyższa od stawek, stosowanych na rynku, a ponadto powód nie uzasadnił i nie udokumentował wartości poniesionych kosztów materiału lakierniczego, uzasadniającego zastosowanie korekty.

Stan faktyczny:

Poszkodowanych P. S. i M. S. łączyła ze stroną pozwaną umowa ubezpieczenia autocasco (dot. samochodu H. (...) nr rej. (...)), do której zastosowanie miały ogólne warunki ubezpieczeń komunikacyjnych (...), ustalone uchwałą zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 30.03.2021r.

W okresie ubezpieczenia, w dniu 5.08.2022r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki H. (...) nr rej. (...), należący do P. S. i M. S., którzy zgłosili szkodę w pozwanym Zakładzie z tytułu ubezpieczenia AC.

W dniu 20.09.2022r. poszkodowany zlecił warsztatowi A..pl sp. z o.o. w W. - (...) Serwisowi (...) - naprawę pojazdu; ustalono przedmiot naprawy, zakres, metodę sporządzenia kalkulacji kosztów naprawy, uzgodniono stawki za prace blacharsko – mechaniczne i lakiernicze oraz stawki za usługi dodatkowe. Warsztat sporządził kalkulację naprawy nr (...) z dn. 4.04.2023r., gdzie zastosowano stawkę za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w wys. 205 zł netto i uwzględniono dodatnią korektę na koszt materiału lakierniczego w wys. +17,03%. Pozwany Zakład zweryfikował przedłożoną mu kalkulację. W oparciu o powyższą kalkulację naprawy, warsztat wystawił poszkodowanemu fakturę za wykonaną naprawę (nr (...) z dn. 24.04.2023r., k.171), której koszt oszacowano na kwotę 31.403,13 zł.

W dniu 20.09.2022r. poszkodowany sprzedał wierzytelność na rzecz A..pl sp. z o.o., która następnie w dniu 28.04.2023r. zbyła ją na rzecz powoda.

Pozwany Zakład przyznał odszkodowanie w wysokości 30.674,97 zł.

Pismem, doręczonym pozwanej w dniu 28.04.2023r., powód wezwał pozwanego do zapłaty brakującej części odszkodowania (k.168, 170).

Bezsporne.

Średnia stawka za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych, stosowana przez autoryzowane serwisy naprawcze, działające na terenie województwa (...) w 2022r., wynosiła 190 zł netto (stawki kształtowały się w zakresie od 140 do 290 zł netto). Stawka za rbg, zastosowana przez serwis, dokonujący naprawy przedmiotowego pojazdu, wynosiła 205 zł netto – była wyższa od ustalonej średniej arytmetycznej stawki.

Koszt materiału lakierniczego, niezbędnego do naprawy przedmiotowego pojazdu (zgodnie z bezspornym zakresem naprawy) wynosi 664,81 zł netto (z pominięciem dodatkowego faktora na materiał lakierniczy w wys. +17,03 zł).

Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, wycen pojazdów i kosztorysowania ich napraw P. B. (k-56 i nast., 140 i nast.).

Sąd zważył:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Zgodnie z przepisem art. 805 § 1 i 2 pkt 1 kc, przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie, przy ubezpieczeniu majątkowym, określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.

Sporna w niniejszej sprawie była wysokość odszkodowania za szkodę w samochodzie marki H. (...), nr rej. (...), powstałej w wyniku wypadku z dnia 5.08.2023r., tj. ustalenia wysokości kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu, w oparciu o postanawiania umowy Autocasco, a ściślej rzecz biorąc - wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych oraz cena materiału lakierniczego, z uwzględnieniem których wyliczone zostały koszty, przeprowadzonej naprawy pojazdu.

Prawa i obowiązki stron określone zostały w ogólnych warunkach ubezpieczeń komunikacyjnych (...), ustalonych uchwałą zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 30.03.2021r., będących integralną częścią umowy i zaaprobowanych przez poprzednika prawnego powoda przy zawieraniu umowy (art. 384§1 kc).

Ustalając wysokość odszkodowania, zgodnie z postanowieniami OWU, należało uwzględnić stawkę za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w oparciu o średnie ceny usług, stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie województwa, w którym znajduje się ten warsztat, oraz cen części materiałów lakierniczych, zawartych w systemach A., E. lub D..

Sporną pomiędzy stronami wysokość stawki za roboczogodzinę oraz koszt materiału lakierniczego ustalono w oparciu o dowód z opinii biegłego sądowego. Dowód ten nie potwierdził zarzutu strony pozwanej, że zastosowana przez serwis (...).pl sp. z o.o. stawka za rbh w wysokości 205 zł netto była wyższa od stawek, stosowanych na rynku. Na jego podstawie można jedynie przyjąć, że stawka ta była wyższa od ustalonej przez biegłego średniej arytmetycznej stawki (wynoszącej 190 zł netto). Należy jednak zauważyć, że w 2022r. na terenie województwa (...) w autoryzowanych serwisach naprawczych stosowane były stawki za rbg w przedziale od 140 do 290 zł netto. Stawka, zastosowana przez warsztat, wykonujący naprawę przedmiotowego pojazdu, mieściła się zatem w granicach stawek rynkowych, stosowanych wówczas przez podobne warsztaty na lokalnym rynku, co wystarczyło do ustalenia należnego odszkodowania w oparciu o tę stawkę. Tymczasem pozwany całkowicie dowolnie i arbitralnie zaniżył wysokość stawki za rbg do kwoty 125 zł netto, a w konsekwencji wypłacił odszkodowanie w kwocie o 530,80 zł niższej. Takie ustalenie pozwalało na uwzględnienie powództwa w tej części, jak w pkt I wyroku. Wskazać należy, że w OWU nie zdefiniowano pojęcia „średnie ceny usług” – w oparciu o które pozwany mógł ustalić odszkodowania (§ 17 pkt 3.2 a). W szczególności nie można utożsamiać tego pojęcia ze średnią arytmetyczną cen, stosowanych na rynku, ponieważ wymagałoby to wyraźnego określenia w ogólnych warunkach umowy. Brak precyzji w tym zakresie stwarzać mógł po stronie pozwanego Zakładu szerokie pole dowolności w przyjmowaniu wysokości cen usług (stawek za rbg), w oparciu o które ustalał wysokość odszkodowania. Oczywistym jest, że poszkodowany zaakceptował warunki OWU, zawierając z pozwanym umowę ubezpieczenia autocasco, jednakże praktyczny sposób, w jaki pozwana ustala wysokość należnego na tej podstawie odszkodowania, wykracza poza zapisy tej umowy, która nie daje podstaw do wyliczania średniej arytmetycznej ceny w oparciu o dowolną ilość arbitralnie dobranych warsztatów naprawczych, współpracujących stale z pozwanym, których ceny są wynikiem przeprowadzonych negocjacji i są niedostępne dla innych klientów. Okoliczność, że pozwany niewłaściwie ustalił wysokość odszkodowania, zaniżając jego wysokość, poprzez uwzględnienie najniższych stawek za roboczogodzinę prac blacharsko-lakierniczych, spośród występujących na rynku, wynika niezbicie z przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego sądowego.

Mając powyższe na uwadze, zasądzono na rzecz powoda kwotę 530,80 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 29.05.2023r., tj. po upływie 30 dni od doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty (art. 481 § 1 i 2 kc w zw. z art. 455 kc i art. 817 § 1 kc). Powód nie wykazał, aby roszczenie było wymagalne w dniu 13.05.2023r. – jak twierdził w uzasadnieniu pozwu, dlatego powództwo co do żądania zapłaty odsetek od daty wcześniejszej, podlegało oddaleniu.

Sporny w niniejszej sprawie był również koszt materiału lakierniczego – w tym zakresie należało podzielić stanowisko pozwanego - powód nie uzasadnił i nie udokumentował wartości poniesionych kosztów materiału lakierniczego, co pozwalałoby na zastosowanie korekty. Twierdzenia powoda, zawarte w piśmie procesowym z dnia 18.03.2025r., złożonym w ustosunkowaniu się do opinii biegłego, że warsztat A..pl sp. z o.o. stosuje materiały lakiernicze klasy premium (co uzasadniałoby zastosowanie dodatkowego faktora na materiał lakierniczy w wysokości +17,03%) – pozostały gołosłowne. W szczególności, powód nie przedłożył dokumentów, w postaci deklarowanych oświadczeń o niestosowaniu przez w.w. warsztat technologii S./N. oraz o stosowaniu technologii premium (art. 6 kc). Należało zatem przyjąć, zgodnie z zarzutem pozwanego, popartym opinią biegłego sądowego, że warsztat, dokonujący naprawy, sporządzając jej kosztorys, bezzasadnie zwiększył współczynnik odchylenia na materiale lakierniczym wg ustalonej wysokości, tj. 117,46%. Należne odszkodowanie, wyliczone w oparciu o fakturę z dn. 24.04.2023r. (na kwotę 31.403,13 zł) należało więc pomniejszyć, uwzględniając wartość materiału lakierniczego – zgodnie z opinią biegłego sądowego – wynoszącą 664,81 zł netto (817,72 zł brutto); różnica w tym zakresie wynosi 197,36 zł i w tej części Sąd oddalił powództwo, jako nieudowodnione.

Orzeczenie w pkt III wyroku oparto na przepisach art. 100 zd. 1 kpc i art. 108§1 kpc.