Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kłodzku

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w B. domagała się zasądzenia od strony pozwanej kwoty 3378,35 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz opłaty sądowej w wysokości 200 zł. W uzasadnieniu pozwu, strona powodowa wskazała, że 19 lutego 2021 r., w wyniku wypadku komunikacyjnego doszło do uszkodzenia samochodu marki A. (...) (klasa D) o nr rej. (...) należący do poszkodowanego T. K.. Sprawca szkody był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Na skutek uszkodzenia pojazdu poszkodowany utracił możliwość korzystania ze swojego pojazdu w związku z czym od 22 lutego 2021 r. do 5 marca 2021 r. wynajął od powoda samochód zastępczy w segmencie D, marki F. (...), uzgadniając stawkę dobową w wysokości 220 zł netto za dobę (tj. 270,60 zł brutto). Powód wystawił poszkodowanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 3321,00 zł brutto, która obejmowała czynsz najmu za 12 dni, przy stawce 220 zł netto + 23% VAT, co dało łącznie 3247,20 zł brutto oraz koszt podstawienia pojazdu 36,90 zł brutto i odbiór pojazdu 36,90 zł brutto. Powód nabył wierzytelność przysługującą poszkodowanemu wobec pozwanego zakładu ubezpieczeń na podstawie zawartej 5 marca 2021 r. umowy cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania z ubezpieczenia OC i zawiadomił stronę pozwaną o przelewie, wzywając jednocześnie do zapłaty należności z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego.

Strona pozwana jako ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej pojazdu sprawcy tej kolizji uznał roszczenie co do zasady i wypłacił powodowi kwotę 442,80 zł brutto, uznając jedynie 3 z 12 dni najmu przy stawce 147,60 zł brutto w okresie od 22 lutego 2021 r. do 24 lutego 2021 r., bez kosztów podstawienia i odbioru pojazdu. Powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty, lecz strona pozwana odmówiła wypłaty dalszej kwoty.

Strona pozwana (...) S.A. z siedzibą w W. w sprzeciwie od nakazu zapłaty z 16 stycznia 2025 r. (sygn. akt I Nc 58/25), zaskarżyła nakaz w całości i wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Strona pozwana zarzuciła, że pojazd poszkodowanego po szkodzie z 19 lutego 2021r. był jezdny, a zatem zasadny okres najmu powinien odpowiadać okresowi naprawy pojazdu. Zdaniem pozwanej uznany okres najmu 3 dni był wystarczający na dokonanie naprawy pojazdu. Spór dotyczył zasadności okresu najmu wraz zastosowanej stawki najmu, a także zasadności kosztów podstawienia pojazdu zastępczego. Pozwana wskazała, że poszkodowany nie był zainteresowany wynajmem pojazdu zastępczego za pośrednictwem strony pozwanej, a uzasadniony okres najmu wynosił 3 dni tj. jeden dzień technologicznego okresu naprawy oraz dwa dni tytułem oczekiwania na organizację naprawy i zamówienie części. Strona pozwana wskazała także, że koszty podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego zazwyczaj wliczane są w koszty najmu pojazdu.

Strona pozwana zarzuciła, że zaproponowała poszkodowanemu możliwość organizacji najmu pojazdu zastępczego z możliwością podstawienia pojazdu do wcześniej ustalonego miejsca, a poszkodowany z tej propozycji nie skorzystał.

Strona pozwana przyznała, że przeprowadziła postępowanie likwidacyjne i wypłaciła odszkodowanie w kwocie 442,80 zł brutto tytułem zwrotu koszów najmu pojazdu zastępczego. Strona pozwana wyraziła stanowisko, że uszkodzony pojazd był jezdny i dlatego okres najmu pojazdu zastępczego powinien odpowiadać okresowi naprawy, a poszkodowany powinien ustalić termin naprawy w taki sposób, by jezdny pojazd nie oczekiwał biernie na parkingu warsztatu naprawczego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

19 lutego 2021 r. na parkingu przy sklepie (...) w N. doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki A. (...) o nr rej. (...) należący do poszkodowanego T. K.. Sprawca szkody był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Poszkodowany 22 lutego 2021 r. udzielił pełnomocnictwa firmie (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. oraz P. W., która w imieniu poszkodowanego zgłosiła szkodę ubezpieczycielowi sprawcy szkody. Zgłoszenie szkody zostało wysłane do strony pozwanej 22 lutego 2021 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. Zgłoszenia dokonano na formularzu, który zawierał dane adresowe oraz kontaktowe, w tym numer telefonu i adres
e-mail pełnomocnika poszkodowanego. Tego samego dnia strona pozwana poinformowała pełnomocnika poszkodowanego o rejestracji zgłoszenia szkody, jednocześnie załączając informacje o zasadach i stawkach dobowych najmu pojazdu zastępczego, wskazując nr telefonów służących do kontaktu w sprawie najmu pojazdu zastępczego. Do pisma dołączono tabelę z akceptowanymi stawkami, z której wynikało, że stawka za pojazd z segmentu D wynosi 120 zł netto za dobę.

Wszystkimi formalnościami oraz korespondencją z ubezpieczycielem zajmowała się pełnomocnik P. W., która nie informowała poszkodowanego o treści korespondencji kierowanej do poszkodowanego w toku postępowania likwidacyjnego. Pełnomocnik poszkodowanego po zgłoszeniu szkody, prowadziła korespondencję mailową ze stroną pozwaną. Strona pozwana 25 lutego 2021 r. mailowo powiadomiła pełnomocnika poszkodowanego o wysokości ustalonej szkody wraz ze szczegółową kalkulacją naprawy. Jednocześnie wskazała, że w przypadku naprawy we własnym zakresie, w warsztacie spoza sieci serwisów z nią współpracujących dokona weryfikacji przedstawionych kosztów. Według kalkulacji kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu wykonanej przez ubezpieczyciela z 25 lutego 2021 r. czas niezbędny do dokonania naprawy to 3,7 roboczogodziny, a koszt naprawy został ustalony na 502,59 zł brutto. Według kosztorysu sporządzonego na zlecenie poszkodowanego czas dokonania naprawy to 4,0 roboczogodziny, a koszt naprawy to 1145,71 zł brutto. Strona pozwana 1 marca 2021 r. zaakceptowała kosztorys naprawy do kwoty 1080,34 zł brutto. Strona pozwana przyznała poszkodowanemu odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu w łącznej kwocie 1080,34 zł brutto, którą skierowała do wypłaty 1 marca 2021 r. w wysokości 502,59 zł, a następnie 18 marca 2021 r. w wysokości 577,74 zł.

Dowód:

-

zgłoszenie szkody za pośrednictwem poczty elektronicznej, k. 19-21v;

-

informacja z 22.02.2025 r. o zarejestrowaniu szkody, k. 63-64;

-

informacje o zasadach i stawkach dobowych najmu pojazdu zastępczego, k. 28v i k. 65;

-

zeznania świadka T. K., k. 83-84;

-

pełnomocnictwo poszkodowanego z 22.02.2021 r. k. 22;

-

e-mail strony pozwanej z 25.02.2021 r. godz. 11:13, k. 24;

-

kalkulacja naprawy uszkodzeń pojazdu, k. 25-28;

-

kosztorys z warsztatu naprawczego, k. 31;

-

akceptacja kosztorysu, k. 33;

-

pismo z 01.03.2021 r. w sprawie przyznania kwoty odszkodowania, k. 34;

-

pismo z 1.03.2021 r. w sprawie przyznania kwoty odszkodowania, k. 36.

Poszkodowany T. K. 22 lutego 2021 r. zawarł ze stroną powodową spółką (...) Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w B. umowę najmu pojazdu zastępczego, której przedmiotem był najem samochodu marki F. (...) o nr rej. (...). Cena za dobę wynosiła 220 zł + VAT. Zgodnie z protokołem wydania i odbioru samochodu będącego załącznikiem do umowy, pojazd zastępczy został wydany poszkodowanemu 22 lutego 2021 r. o godz. 12 00, a został zwrócony 3 marca 2021 r. o godz. 16.

Dowód:

-

umowa najmu pojazdu z 22.02.2021 r. k. 14;

-

załącznik nr 1 do umowy k. 15.

Strona powodowa wystawiła poszkodowanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 3321,00 zł brutto, która obejmowała czynsz najmu za 12 dni, przy stawce 220 zł netto + 23% VAT, co dało łącznie 3247,20 zł brutto oraz koszt podstawienia pojazdu 36,90 zł brutto i odbiór pojazdu 36,90 zł brutto.

Strona powodowa 5 marca 2021 r. zawarła z T. K. umowę przelewu wierzytelności, na mocy której poszkodowany przelał na powoda wierzytelności przysługujące od (...) S.A. z siedzibą w W. wynikające z umowy najmu samochodu zastępczego z 22 lutego 2021 r. i wystawionej 5 marca 2021 r. na jej podstawie faktury (...).

Pismem z 5 marca 2021 r. poszkodowany T. K. powiadomił stronę poznawaną (...) S.A. o przelewie wierzytelności.

Strona powodowa pismem z 5 marca 2021 r. wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty wskazanej w fakturze tj. kwoty 3321,00 zł brutto.

Strona pozwana na podstawie decyzji z 23 marca 2021 r. pokryła koszty najmu samochodu zastępczego w wysokości 442,80 zł brutto. Strona pozwana uznała za zasadny okres najmu 3 dni, przyjmując wysokość stawki czynszu najmu na kwotę 120 zł netto za dzień najmu.

Dowód:

-

umowa przelewu wierzytelności k. 9;

-

faktura VAT z 05.03.2021 r. nr (...), k. 16;

-

zawiadomienie o cesji wraz z potwierdzeniem doręczenia k. 11 i 12;

-

wezwanie do zapłaty k. 13;

-

decyzja z 23.03. 2021 r. k. 38.

Uszkodzenia powstałe w pojeździe A. (...) o nr rej. (...) nie wyłączyły go z ruchu po drogach publicznych tj. pojazd był jezdny. Okres naprawy pojazdu w związku ze zdarzeniem z 19 lutego 2021 r. wynosił 2 dni robocze, w tym jeden dzień roboczy technologiczny czas przestoju pojazdu związany z naprawą do którego doliczono jeden dzień na łączną operację przyjęcia i wydania pojazdu.

Dowód:

-

opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. B. D., k. 97-101.

W tak ustalonym stanie faktyczny Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu.

Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu 19 lutego 2021 r. doszło do zdarzenia, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki A. (...) (klasa D) o nr rej. (...), stanowiący własność T. K.. Poszkodowany zeznał, że to on wybrał warsztat i sam nadzorował naprawę, jednakże nie potrafił wyjaśnić dlaczego naprawa trwała tak długo, przed wszystkim dlaczego nie jeździł samochodem po szkodzie pomimo, że pojazd był jezdny i nie było powodu, żeby musiał bezpośrednio po zdarzeniu odstawić pojazd do warsztatu. Jednocześnie poszkodowany w toku postępowania był reprezentowany przez firmę współpracująca ze stroną powodową.

Strona pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za szkodę powstałą w wyniku kolizji z 19 lutego 2021 r. i przyznała odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu, łącznie 1080,34 zł, najpierw 1 marca 2021 r. w wysokości 502,59 zł, a następnie 18 marca 2021 r. w wysokości 577,74 zł. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie pozostawała wysokość dobowej stawki najmu pojazdu zastępczego, z którego korzystał poszkodowany oraz zasadny okresu najmu, ponieważ najem trwał 12 dni, zaś strona pozwana uznała za zasadny okres 3 dni. Strona pozwana kwestionowała także zasadność kosztów podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego.

W ocenie sądu, w kontekście dowodów z dokumentów, zeznań świadka poszkodowanego T. K. oraz opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej stwierdzić należało, że najem pojazdu zastępczego przez cały czas trwania postępowania likwidacyjnego był bezzasadny. Szkoda w pojeździe polegała na zarysowaniu powłoki lakierniczej zderzaka tylnego po stronie lewej i uszkodzenia te nie wyłączały pojazdu z ruchu po drogach publicznych (opinia biegłego k. 100).

Należy wskazać, że co do zasady najem samochodu zastępczego na czas likwidacji szkody mieści się w ramach pełnego odszkodowania zgodnie z art. 361 k.c. i 363 k.c. i pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z powstałą szkodą, jednakże należy mieć na uwadze, zgodnie poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uchwale z 24.08.2017 r., w sprawie III CZP 20/17 (OSNC 2018, nr 6, poz. 56), że wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego, przekraczające koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, jeżeli ich poniesienie było celowe i ekonomicznie uzasadnione.

W oparciu o powołane orzeczenie należało przyjąć, że pełne odszkodowanie w niniejszej sprawie obejmować powinno celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty najmu pojazdu. Rację ma strona pozwana, że na poszkodowanym spoczywał obowiązek minimalizacji szkody. Zatem poszkodowany powinien uzgodnić z warsztatem naprawczym termin naprawy tak, by pojazd nie pozostawał w tym warsztacie w czasie, gdy naprawa nie była przeprowadzana. Zgodnie bowiem z opinią biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej technologiczny czas naprawy pojazdu poszkodowanego wynosił łącznie 2 dni, zatem korzystanie z pojazdu zastępczego przez okres 12 dni było nieuzasadnione. Poszkodowany mógł w tym czasie korzystać ze swojego uszkodzonego pojazdu. Poszkodowany nie wyjaśnił z jakiego powodu nie jeździł swoim pojazdem bezpośrednio po zdarzeniu, mimo że pojazd był jezdny i dopuszczony do ruchu po drogach publicznych. Ponadto strona pozwana w chwili otrzymania zgłoszenia szkody poinformowała pełnomocnika poszkodowanego o warunkach skorzystania z pojazdu zastępczego oraz akceptowanych stawkach u ubezpieczyciela tj. 120 zł netto za dobę.

Poszkodowany podczas przesłuchania wskazał, że nie był informowany o treści korespondencji prowadzonej pomiędzy stroną pozwaną, a ustanowionym przez niego pełnomocnikiem, a zatem nie wiedział o możliwości skorzystania z pojazdu zastępczego zorganizowanego przez ubezpieczyciela. Jednocześnie wyjaśnił, że nie zgodziłby się na zapłacenie z własnych środków różnicy pomiędzy kosztami najmu objętymi fakturą a uznanym i wypłaconym przez ubezpieczyciela odszkodowaniem z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego. W tych okolicznościach należało przyjąć, że zasadny czas trwania najmu wynosił 2 dni przy stawce 120 zł netto, a zatem należne odszkodowanie z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego powinno wynosić 295,20 zł.

Z powyższych względów Sąd uznał, że strona pozwana zasadnie odmówiła stronie powodowej wypłaty żądanej dalszej kwoty odszkodowania wynikającej z faktury VAT nr (...) z 5 marca 2021 r. W ocenie Sądu żądanie zapłaty odszkodowania ponad uznane przez pozwaną i wypłacone 442,80 zł za okres 3 dni najmu wg stawki 120 zł netto (147,60 zł brutto) było nieuzasadnione. Nawet bowiem z kosztami podstawienia i odbioru pojazdu o łącznej wartości 73,80 zł, należne powodowi odszkodowanie z tytułu kosztów najmu wynosiłoby 369,00 zł brutto (295,20 zł + 73,80 zł), a zatem mniej niż uznała i wypłaciła stronie powodowej strona pozwana.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając powoda w całości kosztami poniesionymi przez stronę pozwaną w łącznej wysokości 1911,60 zł, w tym 900 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, opłatą 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotą 994,60 zł tytułem kosztów wynagrodzenia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej.