Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kłodzku

UZASADNIENIE

Powód I. S. (1) domagał się zasądzenia od pozwanego (...) Zakładu (...) S.A. z siedzibą w Ś. kwoty 41.729,19 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 22 lipca 2023 r. oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa według norm przepisanych i 17 zł tytułem poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że 19 czerwca 2023 roku miała miejsce kolizja drogowa, podczas której uszkodzeniu uległ pojazd marki H. (...) (1) o nr rej. (...) stanowiący własność powoda. Za spowodowanie szkody odpowiedzialność ponosi kierowca ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej przez stronę pozwaną. Strona pozwana w postępowaniu likwidacyjnym uznała swoją odpowiedzialność i decyzją z dnia 20 lipca 2023 roku określiła wysokość szkody na 36.651,26 zł. Powód podał, że koszty naprawy pojazdu przestawione w kosztorysie strony pozwanej są rażąco niskie. Z kalkulacji naprawy i kosztorysu sporządzonego na zlecenie powoda ustalono, że koszt naprawy pojazdu wynosi 78.380,45 zł. Stąd strona pozwana powinna powodowi dopłacić tytułem odszkodowania 41.729,19 zł. Wskazał, że z własnych środków dokonał naprawy pojazdu przy użyciu oryginalnych części sygnowanych logo producenta pojazdu, a koszt naprawy zbliżony był do kosztu wyliczonego przez warsztat naprawczy. Podkreślił, że samochód jest kabrioletem, a uszkodzeniu uległ również dach pojazdu wraz z mechanizmem składania, który jest bardzo zaawansowany technologicznie. Powód zgłosił szkodę stronie pozwanej w dniu 22 czerwca 2023 roku, wobec czego wymagalność roszczenia odsetkowego rozpoczyna się po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody, tj. w dniu 22 lipca 2023 roku.

Powód w piśmie z dnia 15 października 2025 roku dokonał zmiany powództwa, poprzez jego rozszerzenie, wnosząc o zasądzenia od strony pozwanej kwoty 55.536,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 22 lipca 2023 r. oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Strona pozwana (...) Zakład (...) S.A. w Ś. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Strona pozwana przyznała, że przyjęła odpowiedzialność za przedmiotowe zdarzenie i wypłaciła poszkodowanemu należne odszkodowanie, które odpowiadało rzeczywistym kosztom naprawy pojazdu. Strona pozwana zaprzeczyła twierdzeniu powoda, jakoby wysokość odszkodowania była zaniżona, a odpowiednia kwota odszkodowania powinna wynosić 36.651,26 zł. Strona pozwana zakwestionowała w całości prywaty kosztorys, sporządzony na zlecenie powoda zarzucając, że zwiększa on niezasadnie koszt naprawy pojazdu, a z uwagi na to, że pojazd został sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w stanie uszkodzonym, a w chwili zdarzenia był pojazdem 11 – letnim, to nie ma podstaw do zastosowania do jego naprawy części jakości O.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

19 czerwca 2023 roku miała miejsce kolizja drogowa, podczas której uszkodzeniu uległ pojazd marki H. (...) (2) o nr rej. (...) stanowiący własność powoda. Sprawca szkody posiadał ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Strona pozwana w postępowaniu likwidacyjnym (...) uznała swoją odpowiedzialność i określiła wysokość odszkodowania za uszkodzony pojazd na 36.651,26 zł.

Bezsporne

Powód I. S. (1) sprowadził pojazd marki H. (...) (1) o nr rej. (...) ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Przedmiotowy pojazd stanowił dla powoda wartość kolekcjonerską. Pojazd był w rodzaju nadwozia w trypie kabrioletu. Uszkodzeniu uległ m.in. tylny słupek z prawej strony pojazdu, w tym również dach pojazdu wraz z mechanizmem składania, który jest mechanizmem zaawansowanym technologicznie. Powód zlecił początkowo naprawę pojazdu w (...) we Ś. - (...) sp. z o.o. z siedzibą we Ś., jednakże z uwagi na przedłużający się czas naprawy zrezygnował z naprawy w tym serwisie. Powód naprawił pojazd po szkodzie, w tym wymienił uszkodzony dach, poprzez przełożenie dachu, który odpowiadał temu, który został uszkodzony z innego pojazdu, należącego do syna powoda – K. S.. Naprawę pojazdu przeprowadził B. Ł..

Dowód:

- zeznania świadka K. S., k. 107-108.

- przesłuchanie na piśmie powoda I. S. (2), k. 112-112v.

Po przeprowadzeniu naprawy pojazdu marki H. (...) (1) o nr rej. (...), samochód został skradziony w dniu 14 lipca 2024 roku. Z tytułu kradzieży pojazdu powód otrzymał odszkodowanie od ubezpieczyciela Towarzystwa (...)” S.A. z siedzibą w Ś. w wysokości 147.100,00 zł. Powód przeniósł prawo własności skradzionego pojazdu na rzecz ubezpieczyciela na podstawie umowy przeniesienia prawa własności pojazdu.

Dowód:

- przesłuchanie świadka K. S., k. 107-108,

- decyzja z 7 listopada 2024 roku, k. 130v ,

- umowa przeniesienia prawa własności pojazdu (cesja), k. 132.

Na podstawie wykonanej w systemie (...) kalkulacji nr (...)29/25 z dnia 22 lipca 2025 roku koszt naprawy samochodu marki H. (...) (3) o nr rej. (...) zgodnie w technologii naprawy przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej H. uwzględnionych w oparciu o system kalkulacji szkód (...) i średniej stawki roboczogodziny wynosi 55.029,73 zł brutto (z uwzględnieniem zakwalifikowanego do wymiany słupka tylnego prawego, który obecnie nie jest dostępny w zakupie jako niezależna, pojedyncza część).

Jednocześnie w oparciu o informację z (...) H. (...) (4) we Ś. o braku możliwości zakupu słupka tylnego prawego o nr kat. (...), ze względu na niedostarczanie przez H. (...) (1) tej części zakwalifikowanej do wymiany, należy wskazać, że obecnie słupek występuje w zakupie jako część składowa dachu, a nie jako niezależna część.

Na podstawie wykonanej w systemie (...) kalkulacji nr (...)29/25/A z dnia 22 lipca 2025 roku koszt naprawy samochodu marki H. (...) (3) o nr rej. (...) w technologii przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej H. uwzględnionych w oparciu o system kalkulacji szkód (...) i średniej stawki roboczogodziny wynosi 92.188,11 zł brutto (z uwzględnieniem obecnie dostępnego w zakupie słupka tylnego prawego wraz z dachem X. jako kompletu).

V. słupka tylnego prawego nie była możliwa. Słupek został wgnieciony z ostrymi załamaniami, poza granicą plastyczności co uniemożliwiało jego przywrócenie do stanu sprzed szkody, z wykorzystaniem materiału wypełniającego i uzyskania akceptowanej grubości powłoki lakierowej 250 – 350µm.

Wartość rynkowa samochodu marki H. (...) (2) o nr rej. (...) przed zdarzeniem, zgodnie z wyceną (...) z dnia 18 września 2025 roku wykonanej z pomocą programu (...) Ekspert wynosi 111.500,00 zł (brutto).

Wartość pojazdu marki H. (...) (2) o nr rej. (...) w stanie jak po darzeniu określa się metodą: zredukowanego kosztu naprawy oraz metodą stopnia uszkodzenia. Jako wartość pojazdu po szkodzie przyjmuje się wartość wyższą. Wartość pojazdu stanie jak po zdarzeniu metodą zredukowanego kosztu naprawy oszacowano na 73.571,00 zł (brutto), a metodą stopnia uszkodzenia na kwotę 31.794,00 zł ( brutto ).

Koszt naprawy w warunkach warsztatu nieautoryzowanego oszacowano na kwotę 92.188,11 zł. (brutto), co stanowi 83% wartości rynkowej oszacowanej na kwotę 111.500,00 zł (brutto). Powyższe oznacza, że w przedmiotowej szkodzie wystąpiła tzw. szkoda częściowa. Naprawa samochodu ze względów technicznych i ekonomicznych była możliwa.

Dowód:

- opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. K. R. z dnia 23 lipca 2025 roku wraz z kalkulacjami naprawy, k. 202-222,

- opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. K. R. z dnia 19 września 2025 roku wraz z wycenami oraz załącznikami, k. 242-258.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.

Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o przedłożone przez strony dokumenty, na podstawie zeznań świadka K. S., przesłuchania w formie pisemnej powoda I. S. (1), a także opinii zasadniczej oraz opinii uzupełniającej biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. K. R.. Strony nie kwestionowały dowodów z dokumentów zebranych w sprawie. W ocenie Sądu zeznania świadka K. S. oraz powoda I. S. (1), co do zakresu i sposobu naprawy uszkodzonego pojazdu korelowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności opiniami biegłego sądowego. Sąd rozstrzygając sprawę oparł się na wnioskach zawartych w opinii biegłego sądowego, która była rzetelna, fachowa i zawierała kategoryczne wnioski oraz przekonujące ich uzasadnienie poparte dodatkowo wycenami sporządzonymi przez biegłego. Strona pozwana złożyła zastrzeżenia do opinii biegłego, które nie zakwestionowały jej walorów merytorycznych, dlatego że biegły w sposób wyczerpujący odniósł się do ich treści w opinii uzupełniającej.

Bezsporne w niniejszej sprawie było to, że strona pozwana ponosi odpowiedzialność za skutki zdarzenia z dnia 19 czerwca 2023 roku, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki H. (...) (2) o nr rej. (...), należący do powoda I. S. (1). Bezsporne było także to, iż strona pozwana w toku postępowania likwidacyjnego wypłaciła powodowi kwotę 36.651,26 zł brutto, tytułem odszkodowania za uszkodzony pojazd.

Na podstawie art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Zgodnie bowiem z art. 822 § 1 k.c., powstanie obowiązku zapłaty przez zakład ubezpieczeń (ubezpieczyciela) odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakłada powstanie odpowiedzialności ubezpieczonego, czyli samego ubezpieczającego lub osoby, na której rzecz ubezpieczający zawarł umowę ubezpieczenia, za szkody wyrządzone osobom trzecim.

W tak ukształtowanej odpowiedzialności posiadacza pojazdu mechanicznego przesłanki stanowią powstanie szkody w mieniu lub na osobie, spowodowanie szkody przez ruch mechanicznego środka komunikacji, oraz związek przyczynowy między szkodą a ruchem pojazdu. Szkoda wywołująca odpowiedzialność z tytułu ryzyka musi być wyrządzona przez ruch mechanicznego środka komunikacji. Ponadto pomiędzy działaniem sprawcy szkody a skutkiem tego działania musi zachodzić związek przyczynowy (opisany w art. 361 k.c.). W G. tego zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa swojego działania.

Szkodą w mieniu jest wszelki uszczerbek majątkowy. Natomiast z treści art. 363 § 1 k.c. wynika, że naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. W niniejszej sprawie żądanie ograniczyło się do świadczenia w pieniądzu. Zasada pełnego odszkodowania w ujęciu kodeksu cywilnego przejawia się w tym, że naprawienie szkody obejmuje zarówno straty jakie poszkodowany poniósł, jak i korzyści, które mógł osiągnąć gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Z dowodu z zeznań świadka K. S. oraz pisemnych zeznań powoda I. S. (1), wynika, że powód sprowadził pojazd marki H. (...) (1) o nr rej. (...) ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, który stanowił dla niego wartość kolekcjonerską. Pojazd był w rodzaju nadwozia w trypie kabrioletu. Powód naprawił pojazd po szkodzie, w tym wymienił uszkodzony dach, poprzez przełożenie dachu, który odpowiadał temu, który został uszkodzony z innego pojazdu, należącego do syna powoda – K. S.. Naprawę pojazdu przeprowadził B. Ł.. Po przeprowadzeniu naprawy, w dniu 14 lipca 2024 roku przedmiotowy pojazd został skradziony, a powód przeniósł jego własność na ubezpieczyciela - Towarzystwa (...)’(...)” S.A. z siedzibą w Ś., który wypłacił mu z tego tytułu odszkodowanie w wysokości 147.100,00 zł.

Okolicznością sporną w niniejszej sprawie była wysokość należnego odszkodowania, za uszkodzony w wyniku zdarzenia z dnia 19 czerwca 2023 roku pojazd marki H. (...) (2) o nr rej. (...). Konieczne było w tym zakresie zasięgnięcie wiadomości specjalnych, co obligowało Sąd na mocy art. 278 § 1 k.p.c. do dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej. Opierając się na treści opinii zasadniczej oraz opinii uzupełniającej biegłego sądowego K. R., której wnioski Sąd uznał za własne, Sąd ustalił, że w przedmiotowej szkodzie wystąpiła tzw. szkoda częściowa, co oznacza, że naprawa samochodu ze względów technicznych i ekonomicznych była możliwa. W wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległ m.in. tylny prawy słupek oraz składany dach (nadwozie pojazdu było w typie kabrioletu). Naprawa słupka tylnego, prawego nie była możliwa. Słupek został wgnieciony z ostrymi załamaniami, poza granicą plastyczności co uniemożliwiało jego przywrócenie do stanu sprzed szkody, z wykorzystaniem materiału wypełniającego i uzyskania akceptowanej grubości powłoki lakierowej 250 – 350µm. Koszty naprawy samochodu marki H. (...) (3) o nr rej. (...) w technologii naprawy przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej H. uwzględnionych w oparciu o system kalkulacji szkód (...) i średniej stawki roboczogodziny wynosi 55.029,73 zł brutto (z uwzględnieniem zakwalifikowanego do wymiany słupka tylnego prawego, który obecnie nie jest dostępny w zakupie jako niezależna, pojedyncza część). Wobec braku dostępności w zakupie słupka tylnego prawego o nr kat. (...), ze względu na niedostarczanie przez H. (...) (1) tej części zakwalifikowanej do wymiany, należy wskazać, że obecnie słupek występuje w zakupie jako część składowa dachu, a nie jako niezależna część. Na podstawie wykonanej w systemie (...) kalkulacji nr (...)29/25/A z dnia 22 lipca 2025 roku koszt naprawy samochodu marki H. (...) (3) o nr rej. (...) w technologii przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej H. uwzględnionych w oparciu o system kalkulacji szkód (...) i średniej stawki roboczogodziny wynosi 92.188,11 zł brutto (z uwzględnieniem obecnie dostępnego w zakupie słupka tylnego prawego wraz z dachem X. jako kompletu).

Wobec faktu niedostępności w zakupie pojedynczej części w postaci słupka tylnego prawego, Sąd uznał, że uzasadnione koszty naprawy samochodu, przy uwzględnieniu konieczności zakupu kompletu tylnego prawego słupka wraz z dachem X., wynoszą 92.188,11 zł brutto. Wbrew twierdzeniu strony pozwanej nie jest właściwym przyjęcie, że powód nie poniósł kosztów związanych z zakupem i wyminą dachu, który otrzymał rzekomo od syna w formie darowizny, poprzez jego przełożenie z samochodu należącego do syna powoda, co zwalniałoby stronę pozwana od obowiązku pokrycia kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. W stanie faktycznym niniejszej sprawy należało ustalić realne (rzeczywiste) koszty przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zdarzenia wywołującego szkodę, w tym przy uwzględnieniu części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej producenta pojazdu, co nie pozostaje w sprzeczności wobec faktu, że powód naprawił pojazd przy użyciu części używanej (dachu), jeżeli obecnie brak jest dostępnej pojedynczej części w postaci słupka tylnego, prawego, co z kolei implikuje konieczność zakupu kompletu nowych części, tj. dachu wraz ze słupkiem tylnym, prawnym.

Przesądzone zostało w judykaturze, że jeżeli naprawa wymaga użycia nowych części i materiałów, wydatki poniesione z tego tytułu powinny być uznane jako koszty naprawienia szkody. Odszkodowanie obejmuje koszty zakupu niezbędnych nowych części i innych materiałów pod warunkiem ich konieczności i niezbędności pod względem technicznym, bezpieczeństwa oraz estetyki i trwałości części zamiennych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lutego 2006 r., III CZP 91/05). O przywróceniu do stanu poprzedniego można mówić, gdy stan pojazdu po naprawie pod każdym istotnym względem odpowiada stanowi samochodu sprzed wypadku, biorąc pod uwagę zarówno stan techniczny, jak i trwałość i wygląd estetyczny (por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 lutego 1971r., III CRN 450/70; wyrok Sądu Najwyższego z 5 listopada 1980r., III CRN 223/80).

W ocenie Sądu nie może obciążać powoda ujemna okoliczność braku dostępności w zakupie, pojedynczej części w postaci słupka tylnego prawego oraz konieczność zakupu kompletu tej części wraz z dachem X., a także fakt, że powód wykorzystując dostępne dla niego możliwości (przełożenie dachu z samochodu należącego do jego syna), dokonał naprawy pojazdu. Skoro zdarzenie wywołujące szkodę spowodowało uszkodzenie m.in. słupka prawego, tylnego wraz ze składanym dachem, a obecnie naprawa pojazdu nie jest możliwa bez zakupu kompletu części słupka tylnego, prawego wraz z dachem, to należy przyjąć, że okoliczność ta zgodnie z art. 361 § 1 k.c. obciąża stronę pozwaną, która odpowiada za powstałe uszkodzenia w granicach normalnych następstw działania lub zaniechania, z których wynika szkoda. Zgodnie z art. 363 § 2 k.c. jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania. Należy podkreślić, że ratio legis art. 363 § 2 k.c. zakłada uwzględnienie przy naprawieniu szkody jej wartości aktualnej na dzień wyrokowania. Wobec powyższego zarówno fakt, czy jakaś część jest dostępna czy też nie oraz jaką prezentuje ona cenę, ustalana jest na dzień wyrokowania, co uzasadniało przyjęcie wartości kosztów naprawy pojazdu z uwzględnieniem obecnie dostępnego w zakupie słupka tylnego prawego wraz z dachem X., stanowiących komplet, których zakup jako całości - na dzień wyrokowania, pozostaje niezbędny do pokrycia kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody.

W związku z tym, że wartość szkody została oszacowana na kwotę 92.188,11 zł brutto, natomiast dotychczas wypłacone przez ubezpieczyciela odszkodowanie opiewało na 36.651,26 zł brutto, Sąd zasądził na rzecz powoda tytułem odszkodowania kwotę 55.536,85 zł.

Strona powodowa decyzją z dnia 20 lipca 2023 roku uznała swoją odpowiedzialność za szkodę oraz wypłaciła powodowi odszkodowanie w wysokości 36.651,26 zł brutto. Wobec powyższego strona pozwana pozostawała w opóźnieniu ze spełnieniem dalszego świadczenia od 21 lipca 2023 roku. Sąd pozostając związany żądaniem pozwu (art. 321 § 1 k.p.c.), na podstawie art. 481 § 1 k.c. i art. 455 k.c. oraz art. 817 k.c. i art. 14 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zasądził odsetki od kwoty 55.536,85 zł od dnia 22 lipca 2023 roku.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Strona pozwana przegrała proces w całości i zobowiązana była do zwrotu na rzecz powoda poniesionych kosztów procesu w kwocie 9394 zł, na które składały się opłata od pozwu (2777 zł – zgodnie z § 13 ust. 2 u.k.s.c.), wynagrodzenie pełnomocnika powoda (3600 złotych – zgodnie z § 2 pkt 5 w zw. z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), kwota uiszczonej przez powoda opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 17 złotych oraz zaliczka na wydatki związane z opinia biegłego – 3000 zł. Kwota ta należna jest wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Zgodnie z art. 113 ust.1 w zw. z art. 83 ust. 2 u.k.s.c. kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Na nieuiszczone dotychczas koszty sądowe składa się kwota w wysokości 329,11 zł, tytułem zwrotu wydatków tymczasowo wyłożonych przez Skarb Państwa na wynagrodzenie biegłego, którą Sąd nakazał uiścić stronie pozwanej tytułem części nieuiszczonych dotychczas kosztów sądowych.